Zbiory Specjalne prezentują

Słonecznik Albo Porownanie Woli Ludzkiey z wolą Bożą. Ktore Piącią Ksiąg Lacinskim ięzykiem opisał W. Ociec Ieremiasz Drexelivs Societatis Iesv. A na Polską mowę przetłumaczył y do druku podał Vrbanvs Vallistivs De Stari Las.

         Jest to pierwszy druk w języku polskim wydany w Lublinie. Ukazał się w 1630 r. nakładem działającej wówczas w mieście drukarni Pawła Konrada. Autorem Słonecznika jest Jeremiasz Drexelius (1581-1638), wybitny niemiecki kaznodzieja i pisarz ascetyczny, protestant nawrócony na katolicyzm, który w wieku 17 lat wstąpił do zakonu jezuitów. Napisał około 30 dzieł religijno-ascetycznych. Słonecznik napisał w języku łacińskim, na język polski przetłumaczył  Urbanus Vallistius de Stari Las, czyli Wojciech Stanisław książę Radziwiłł. Tłumacz i wydawca zadedykował ten utwór jedenastoletniej wówczas Annie Katarzynie, królewnie polskiej i szwedzkiej, córce Zygmunta III Wazy. Tłumacz dzieła i autor dedykacji wyjaśnił również znaczenie tytułu: słonecznik „w tym prawie dziwny że tak Słońcu powolny, iż się za nim obraca … z tego kwiata naukę zbawienną podał Wielebny Ociec X Jeremiasz Drexelius … aby wola nasza do woli Bożey tak się nakłaniała jako słonecznik do słońca”.

Egzemplarz znajdujący się w posiadaniu Biblioteki UMCS pod sygnaturą St. 2378 został zakupiony w 1988 r. Pierwszym znanym jego właścicielem był Jan Błażej Szaradzki, który na druku podpisał się jako opiekun i zarządca w Matczynie (Jan Błażej Szaradzki był tam proboszczem w latach 1683-1685), proboszcz we wsi Lisia Góra w diecezji tarnowskiej : ,, Ex librorum Cathalogo Joannie Blassij Szaraczki Curati et Prepositi … Matczynensis Parochi In Villa Lisia Gora …”. Drugim właścicielem Słonecznika był bliżej nieznany Józef Romanowicz.