Jak pomóc drugiemu

Pomoc w przypadku problemów psychicznych

 

 

 

Poniżej przedstawione są skrótowe opisy działań, które należy podjąć kiedy napotykamy osoby z różnego rodzaju problemami psychicznymi. Opisane zostały 4 rodzaje sytuacji:

  • Z kolegą/koleżanką dzieje się coś, co może wskazywać na problemy psychiczne.
  • Ktoś w naszym otoczeniu ma zamiary samobójcze.
  • Ktoś w naszym otoczeniu zaczyna się zachowywać w sposób niebezpieczny dla siebie i innych.
  • Ktoś w naszym otoczeniu jest w stanie psychotycznym.

 

Jest to skrócona wersja porad, zawierająca jedynie najważniejsze informacje. Aby skuteczniej zareagować w podobnych sytuacjach należy zapoznać się z pełną wersją opisu.

Z kolegą/koleżanką dzieje się coś, co może wskazywać na problemy psychiczne.

Co można zrobić?

  • Zwrócić uwagę na problem
  • Okazać wsparcie i zrozumienie
  • Wskazać możliwości uzyskania pomocy (kontakt z psychologiem, psychiatrą)
  • Nie przejmujemy odpowiedzialności za nastrój kolegi/koleżanki i jego/jej działania
  • Nie staramy się postawić diagnozy ani być terapeutą kolegi/koleżanki
  • Rozmawiamy o swoich spostrzeżeniach z innymi kolegami, oraz pracownikami uczelni a szczególnie opiekunem roku.
  • Jeśli rozmawialiśmy ze kolegą/koleżanką o jego/jej stanie zdrowia, to zachowujemy poufność wobec tego, co sam/a nam powiedział/a. Zasada ta nie obowiązuje w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia!
  • Wsparcie powinno polegać na towarzyszeniu w przezwyciężaniu trudności i motywowaniu do podjęcia działania.
  • Podejmujemy rozmowę z tą osobą.
  • Pytamy wprost czy ma zamiar pozbawić się życia (nie należy się obawiać, że w ten sposób podsunie się komuś tę myśl).
  • Jeśli osoba potwierdza, że chce pozbawić się życia, to wzywamy pogotowie.

Najważniejsze zasady

Ktoś w naszym otoczeniu ma zamiary samobójcze.

Co można zrobić?

 

Najważniejsze zasady

Należy:

  • pozostać z osobą do czasu przybycia karetki
  • pamiętać, że mówienie o samobójstwie to prośba o pomoc
  • w trakcie rozmowy należy okazać zrozumienie i troskę oraz wysłuchać drugą osobę do końca
  • pokazać możliwości skorzystania z pomocy
  • zapewnić wsparcie sobie samemu – porozmawiać z kimś bliskim i zaufanym.
  • wyznania o myślach samobójczych należy traktować jako zagrożenie życia

 

 

Nie należy:

  • obiecywać dyskrecji – zagrożenie życia zwalnia z tego obowiązku
  • wierzyć w oświadczenia, że kryzys minął
  • dawać „złotych” rad
  • dyskutować na temat słuszności czy moralnych aspektów samobójstwa
  • bagatelizować sytuacji czy zaprzeczać wyznaniom drugiej osoby
  • okazywać oburzenia czy potępienia
  • brać odpowiedzialności za cudze postępowanie
  • wierzyć, że samemu rozwiąże się problem drugiej osoby

Ktoś w naszym otoczeniu zaczyna się zachowywać w sposób niebezpieczny dla siebie i innych.

 

Takie sytuacje zdarzają się bardzo rzadko a jeszcze rzadziej dochodzi do fizycznej agresji na człowieka (znacznie częściej ataków dopuszczają się osoby nie cierpiące na zaburzenia psychiczne).

Co można zrobić?

W tej sytuacji priorytetem jest bezpieczeństwo.

  • Należy jak najszybciej wezwać na pomoc kogoś z pracowników uczelni oraz służby porządkowe UMCS.
  • Należy wezwać kartkę.
  • Jeżeli pozwalają na to względy bezpieczeństwa, należy pozostać z osobą do czasu przyjazdu karetki.

Poniżej opisano najważniejsze zasady postępowania w takiej sytuacji.

Ktoś w naszym otoczeniu jest w stanie psychotycznym.

Objawy stanu psychotycznego:

  • Osoba  nie ma kontaktu z  rzeczywistością,
  • pojawiły się u niego/niej omamy (doznania zmysłowe będące wytworem umysłu) i/lub urojenia (fałszywe sądy wypowiadane z głębokim przeświadczeniem, niekorygowane, pomimo dowodów błędności),
  • osoba zachowuje się w irracjonalny sposób
  • jego/jej mowa jest dziwna, niezrozumiała, pozbawiona sensu i logiki

 

Co można zrobić?

  • Wzywamy karetkę i pozostajemy z daną osobą do jej przyjazdu.
  • W razie wątpliwości można opowiedzieć o całej sytuacji podczas rozmowy z pogotowiem, osoba dyżurująca powinna pomóc w ocenie, czy konieczne jest wezwanie karetki.

 

Najważniejsze zasady

W obu powyższych przypadkach należy powstrzymać się od:

  • wdawania się w dyskusję i udowadniania swoich racji
  • podnoszenia głosu czy mówienia rozdrażnionym tonem
  • obrażania, zawstydzania czy ośmieszania
  • naciskania na osobę, by wyjaśniała swoje zachowanie
  • dotykania zdenerwowanej osoby
  • wykonywania nagłych ruchów
  • wystawiania się na niebezpieczeństwo (np. pobyt w sali, gdy osoba rzuca przedmiotami, atakuje inne osoby itp.)
    Autor
    Katarzyna Skalska