PROFESOR URSZULA BOBRYK

 

Profesor zwyczajny Sztuk Muzycznych Urszula Bobryk jest absolwentką Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Od 1983 roku pracuje na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, prowadząc zajęcia z dyrygentury chóralnej oraz pełniąc funkcję kierownika Katedry Chóralistyki.

 

 

 

W 1985 roku objęła kierownictwo artystyczne Chóru Akademickiego UMCS, który prowadzi do chwili obecnej. Brała udział w festiwalach i konkursach na całym świecie, reprezentując na nich uniwersyteckie środowisko kulturalne. Jako kierownik artystyczny i dyrygent przejawia wiele cennych inicjatyw, które owocują utrzymaniem wysokiego poziomu wykonawczego Chóru Akademickiego UMCS. Prowadziła wykłady na Międzynarodowych Warsztatach Chóralnych w Madrycie i kursy interpretacji polskiej muzyki chóralnej na Uniwersytecie Mateja Bali w Bańskiej Bystrzycy.

Zasiada w komisjach kwalifikacyjnych, uczestniczy w pracach jury w konkursach i festiwalach chóralnych. Wykształciła liczne grono dyrygentów, była recenzentem prac doktorskich oraz wielu prac magisterskich studentów Wydziału Artystycznego UMCS. Równolegle z działalnością artystyczną profesor Urszula Bobryk poświęca się pracy dydaktyczno-wychowawczej. W 2002 roku otrzymała tytuł profesora zwyczajnego sztuk muzycznych. W latach 2001-2005 pełniła funkcję dyrektora Instytutu Muzyki na Wydziale Artystycznym UMCS, w latach 2005-2012 przez dwie kadencje była dziekanem Wydziału Artystycznego, a od 2012 roku pełni funkcję Prorektora ds. Studenckich UMCS.

Profesor Urszula Bobryk posiada bogaty dorobek artystyczny w dziedzinie wykonawstwa zarówno muzyki a cappella, jak i wokalno-instrumentalnej. Współpracuje m.in. z Orkiestrą Filharmonii Lubelskiej, uczestnicząc w przygotowaniach dzieł oratoryjno-kantatowych z udziałem wielu wybitnych dyrygentów oraz prowadząc koncerty filharmoniczne: Magnificat J.S. Bacha, Gloria A. Vivaldiego, Msza Koronacyjna W.A. Mozarta, Msza e-moll A. Brucknera, Misa a Buenos Aires M. Palmeriego, Exodus W. Kilara, Exegi Monumentum R. Twardowskiego.

Dokonała kilku prawykonań utworów współczesnych, przyczyniając się tym samym do popularyzacji polskiej kultury muzycznej w kraju i za granicą. Jest laureatką dziewięciu nagród międzynarodowych konkursów i festiwali muzycznych, w tym także dwóch nagród indywidualnych dla najlepszego dyrygenta: w Moers-Repelen (Niemcy, 1992) i w Fort Lauderdale na Florydzie (USA, 1999).

Chór Akademicki pod jej dyrekcją zdobywał nagrody na konkursach chóralnych w Polsce i za granicą:

  • I nagroda – Legnica 1990,

  • I nagroda – Rumia 1991,

  • I nagroda – Moers-Repelen (Niemcy) 1992,

  • Złoty Dyplom – Vaasa (Finlandia) 1998,

  • Złoty Dyplom – Fort Lauderdale na Florydzie (USA) 1999,

  • Złoty Medal – Preveza (Grecja) 2000,

  • I nagroda – Bruck (Austria) 2001,

  • Złoty Dyplom – Linz (Austria) 2003.

Wśród spektakularnych przedsięwzięć Urszuli Bobryk na uwagę zasługują prawykonania utworów polskich kompozytorów: Nieszporów Wojciecha Dankowskiego, Te Deum Wojciecha Kilara, Suity Lubelskiej czyli Pieśni o Kolchidzie Romualda Lipki, tryptyku Z ziemi wiernej Piotra Selima, Missa Brevis Jana Szopińskiego.

Z okazji 70-lecia Chóru Akademickiego i 35-lecia pracy artystycznej Urszuli Bobryk zabrzmią dwa prawykonania: Oratorium na chór i orkiestrę Caelum et Terra Romualda Twardowskiego oraz Metamorphoseon Leszka Możdżera na fortepian, chór i orkiestrę.

Urszula Bobryk jest cenionym muzykiem, dyrygentem i chórmistrzem. Za dotychczasową działalność w dziedzinie upowszechniania kultury została odznaczona:

  • wielokrotnie nagrodą Rektora UMCS,

  • dwukrotnie nagrodą Prezydenta Miasta Lublina za działalność artystyczną i kulturalną (1999, 2004),

  • Złotą Odznaką Honorową Polskiego Związku Chórów i Orkiestr (1999),

  • Odznaką honorową Zasłużony dla Kultury Polskiej nadaną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2005),

  • medalem Pro Ecclesia et Pontifice (Za Kościół i Papieża) za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej (2008),

  • nagrodą Angelus animacji życia kulturalnego (2016).

 

 

 

 

    Autor
    Anna Nieoczym