Zakład Malarstwa II

Kierownik zakładu: prof. Tomasz Zawadzki

Pracownicy:

Pracownicy Zakładu prowadzą zajęcia z malarstwa i rysunku na kierunkach: Malarstwo,  Grafika i Edukacja Artystyczna w zakresie sztuk plastycznych, a także realizują plenery malarskie dla studentów lat I – IV. W Zakładzie Malarstwa II prowadzone są także Pracownie Dyplomowe magisterskie i licencjackie.

Działalność artystyczna w zakresie szeroko pojętego malarstwa, od klasycznych technik malarstwa sztalugowego po narzędzia cyfrowe, od mimetyzmu po malarstwo eksperymentalne. Realizowany temat badawczy: Obraz malarski jako forma namysłu nad rzeczywistością.

Sztuki plastyczne zwane kiedyś pięknymi, a obecnie coraz powszechniej wizualnymi nieustannie poszerzają gamę środków wyrazu (mediów) zacierając jednocześnie różnice między nimi. To naturalna kolej rzeczy. Udział malarstwa w ogólnym kształcie sztuki kreowanym przez wielkie instytucje i festiwale zmniejsza się. Wzrasta zarazem jego elitaryzm. Trudno sobie jednak wyobrazić całkowity zanik tej uświęconej tradycją formy ekspresji. Może dlatego, że życie społeczne, kultura, zdominowana przez dynamiczne media (jak obraz filmowy, telewizja, a ostatnio również cyberprzestrzeń) potrzebuje zatrzymania, chwili namysłu, czegoś, co malarstwo z pewnością oferuje. Malarstwo nie jest rzecz jasna zjawiskiem wyrwanym z kontekstu. Nie zamyka się we własnym getcie. Współistnieje z innymi formami wypowiedzi artystycznej na równych prawach. Nie jest wiodącym medium, ale chyba żadne takim nie jest. Takie są prawa demokracji, które regulują i tę dziedzinę ludzkiego życia. Świadczą o tym wielkie wydarzenia artystyczne takie jak Wenecja, Kassel, a ostatnio również Berlin i Praga, także targi sztuki, FIAC, ArtBasel, ViennaFair i wiele innych, także w Polsce; Łódź Biennale czy Mediations Biennale w Poznaniu, w których wielorakość postaw i różnorodność formalna jest wartością nadrzędną (oczywiście jeśli pominiemy ich aspekt rynkowy). W tym kontekście kształcenie na kierunkach malarskich w akademiach i na uniwersytetach wydaje się całkowicie zasadne. Liczba kandydatów na tego rodzaju studia znacznie przewyższa ilość oferowanych miejsc. To fenomen nie tylko polski. Wystarczy przywołać szkoły niemieckie w Dusseldorfie, Hamburgu czy Lipsku jako najbardziej wyraziste przykłady. Rodzi się logiczne pytanie; jak to robić? Odpowiedź wydaje się być równie logiczna; nie ma uniwersalnej recepty, może poza jedną - różnorodność. Tak jak sztuka w ogóle biegnie wieloma torami, również malarstwo nie daje się zunifikować. Każda wrażliwość poszukuje własnej formy. Struktura szkół artystycznych, przy uwzględnieniu tej różnorodności, daje się sprowadzić do pewnej stałej: miejsce - nauczyciel - student. Pierwszy biegun, miejsce, w sensie topograficznym zdaje się tracić na znaczeniu w dobie globalnej komunikacji. Jednakże, biorąc pod uwagę znaczenie bezpośredniego kontaktu ze sztuką, oferta wystawiennicza np. stolicy jest znacznie większa niż mniejszych ośrodków, a student nie zawsze może sobie pozwolić na zwiedzanie wystaw prezentowanych w odległych galeriach. Miejsce to również, a raczej nade wszystko określona grupa artystów-pedagogów. Nie bez znaczenia jest też infrastruktura szkoły - warunki lokalowe . Dwa kolejne, chyba najistotniejsze bieguny to nauczyciel i student. Dyskusje nad cnotami studentów i nauczycieli trwają w kuluarach szkół artystycznych oraz na forum publicznym. Należy tu wymienić najnowszy 12 nr Zeszytów Malarstwa ASP w Krakowie w całości poświęcony tej tematyce, rozmowy inicjowane przez nieżyjącego już Zbyluta Grzywacza oraz Jacka Waltosia (publikowane w Zeszytach Naukowo-Artystycznych Wydziału Malarstwa, 2003), podobne dyskusje prowadzone na ASP w Poznaniu z inicjatywy Janusza Marciniaka (2005), konferencję Polskie Szkolnictwo Artystyczne dzieje - teoria - praktyka, zorganizowaną w Warszawie i opublikowaną z okazji 100-lecia tamtejszej ASP (2004) z ważnymi wystąpieniami Jacka Sempolińskiego, Grzegorza Kowalskiego i innych, oraz lubelskie Forum Sztuka – Edukacja.  Na lubelskiej scenie ważnym wydarzeniem była sesja Transgresja wyobraźni przygotowywana Galerię Białą z okazji X-lecia Młodego Forum Sztuki z udziałem zaproszonych artystów - pedagogów z Krakowa, Warszawy, Gdańska, Poznania i Torunia, a także konferencja SZTUKA I EDUKACJA z okazji Jubileuszu 40 lat kształcenia artystycznego na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, której towarzyszyły liczne wystawy i obszerne wydawnictwo podsumowujące ten okres.