Robinia akacjowa

Robinia akacjowa, Grochodrzew akacjowy Robinia pseudoacacia

Drzewo z rodziny bobowatych. Pochodzi z wschodniej części Ameryki Północnej, gdzie jest gatunkiem pionierskim zasiedlającym polany leśne i nieużytkowane pola, szybko ustępującym gatunkom budującym lasy. Robinia akacjowa została sprowadzona do Paryża na początku XVII w., gdzie była uprawiana przez królewskiego ogrodnika Jeana Robina, od którego nazwiska wywodzi się nazwa rośliny. Gatunek został rozprzestrzeniony i obecnie występuje niemal na wszystkich kontynentach. Robinię początkowo sadzono jako roślinę ozdobną, później zaczęto ją traktować jako drzewo użytkowe (np. przeciwdziałąjące erozji), miododajne i lecznicze. Korzenie robinii wytwarzają brodawki, w których żyją bakterie mające zdolność wiązania wolnego azotu. Dzięki temu robinia z jednej strony jest gatunkiem pionierskim dającym sobie radę w trudnych dla roślin warunkach, z drugiej strony użyźnia glebę i wpływa na kierunek naturalnych przemian roślinności (sukcesji naturalnej), często powodując niekorzystne zmiany, zwłaszcza w obszarach cennych przyrodniczo.