Pracowali z nami...

Maria Kasiborska (1935–2013)

Pani Maria Kasiborska (1.10.1935–15.12.2013) związana była z UMCS-em od marca 1967 r. do przejścia na emeryturę 31.01.1996 r. Początkowo pracowała w Dziale Kwestury w charakterze księgowej i starszej księgowej, następnie, od marca 1970 roku, w Dziale Nauczania jako planistka.

Od 1975 roku była nieprzerwanie związana z Instytutem Filologii Angielskiej. Była „naszą sekretarką”, „naszą Panią Marią” do chwili przejścia na emeryturę w 1996 r. Po odejściu z Instytutu pozostawała w stałym kontakcie z jego pracownikami. Należała do naszej anglistycznej społeczności, uczestniczyła w organizowanych uroczystościach i spotkaniach bożonarodzeniowych. Pani Maria bardzo kompetentnie wypełniała swoje obowiązki, a przy tym z życzliwością odnosiła się do pracowników Instytutu i studentów, którzy zwracali się do niej z różnymi sprawami i problemami. Dyrektorzy Instytutu, z którymi pracowała – doc. dr Walerian Świeczkowski, prof. dr hab. Grażyna Bystydzieńska, prof. dr hab. Henryk Kardela, prof. dr hab. Artur Blaim wysoko cenili Panią Marię za jej solidność, rzetelność, a także, za jakże ważną w tej współpracy, dyskrecję.

Pracę w sekretariacie IFA łączyła z pracą w Kasie Zapomogowo-Pożyczkowej UMCS, gdzie zatrudniona była jako samodzielna księgowa.

W 1989 roku została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi.

Pani Maria Kasiborska zmarła 15 grudnia 2013 r. w wieku 78 lat i została pochowana w Milejowie, skąd pochodziła.


Prof. dr hab. Alina Szala (1927–2009)

Profesor Alina Szala to jedna z osób, których związek z Instytutem Anglistyki UMCS sięga jego początków.

Profesor Szala urodziła się w Lublinie. Wykształcenie średnie zdobywała podczas okupacji niemieckiej, uczestnicząc w tajnych kompletach. Egzamin dojrzałości zdała w 1945 roku. Dwa lata później rozpoczęła studia anglistyczne na KUL-u, które ukończyła w 1952 roku. Już podczas studiów prowadziła zajęcia z młodszymi studentami, zaś po uzyskaniu tytułu magistra została zatrudniona na stanowisku asystenta w Katedrze Filologii Angielskiej KUL. W okresie od lutego 1958 do czerwca 1959 roku profesor Szala przebywała na Columbia University w Nowym Yorku, gdzie w ramach stypendium ufundowanego przez Fundację Kościuszkowską odbywała studia w zakresie literatury. Uzyskała tam stopień magistra, a także zgromadziła materiały do pracy doktorskiej nt. twórczości Henry’ego Jamesa. Tytuł doktora otrzymała w 1963 roku na Wydziale Filologicznym UJ, przedstawiając pracę pt. „Allegorical Elements in Henry James’s Short Stories”. W tym samym roku, w związku z zamknięciem na KUL-u Katedry Filologii Angielskiej, profesor Szala przeniosła się na UMCS, gdzie została zatrudniona stanowisku adiunkta. Uczestniczyła w tworzeniu studiów anglistycznych na UMCS-ie, z którym związana była przez pozostałe lata swojej pracy zawodowej aż do przejścia na emeryturę. W 1970 roku profesor Szala otrzymała stanowisko docenta. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 1979 roku na podstawie pracy habilitacyjnej pt. „Problems of Civilization in the Novels of Conrad, Forster and Lawrence”. Od 1991 roku zajmowała stanowisko profesora nadzwyczajnego UMCS, zaś w 1992 roku odebrała z rąk prezydenta Lecha Wałęsy nominację profesorską.

W swojej karierze zawodowej profesor Szala wielokrotnie wyjeżdżała na stypendia do Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. W latach 1966-67 przebywała na stypendium Fulbrighta, gdzie poszerzała wiedzę na temat literatury angielskiej i amerykańskiej. Podczas późniejszych wyjazdów do USA – w 1990 i 1995 roku, prowadziła na uniwersytetach w Lock Haven i w Minnesocie wykłady z historii literatury i kultury polskiej.

Profesor Alina Szala była ekspertem i niekwestionowanym autorytetem w dziedzinie literatury angielskiej. Jej głównym obszarem zainteresowania była literatura angielska dziewiętnastego i dwudziestego wieku, a także literatura amerykańska i postkolonialna. Była promotorem w czterech przewodach doktorskich, pod jej opieką naukową liczne grono studentów anglistyki przygotowało prace magisterskie.

Za swą pracę zawodową otrzymała w 1973 roku Złoty Krzyż Zasługi, a w 1992 roku Medal Komisji Edukacji Narodowej.

Profesor Alina Szala zmarła 26 listopada 2009 r. i została pochowana na cmentarzu przy ul. Unickiej w Lublinie.


Doc. dr Walerian Świeczkowski (1929–1993)

Docent Walerian Świeczkowski był twórcą i wieloletnim dyrektorem Instytutu Filologii Angielskiej UMCS, jedną z ważniejszych osób w historii tej anglistyki.

Doc. Walerian Świeczkowski urodził się 2 sierpnia 1929 roku w Dąbrówce k. Starogardu Gdańskiego. W latach 1949-1954 studiował na KUL-u – początkowo anglistykę i germanistykę. (Katedrą Filologii Angielskiej kierował wówczas prof. Przemysław Mroczkowski). Po czterech semestrach równoległych studiów doc. Świeczkowski skoncentrował się jednak na anglistyce. Studia te uzupełniał na innych uniwersytetach – Warszawskim i Jagiellońskim, uczestnicząc w seminariach tak wybitnych naukowców, jak Margaret Schlauch czy Jerzy Kuryłowicz. Jako absolwent filologii angielskiej podjął w 1954 roku pracę dydaktyczną na KUL-u, gdzie był zatrudniony do chwili zamknięcia tamtejszej anglistyki w 1963 roku.

W tym okresie ogromną rolę w karierze zawodowej doc. Świeczkowskiego odegrały wyjazdy zagraniczne. Od stycznia do września 1957 przebywał na studiach doktoranckich w Merton College w Oxfordzie, gdzie m.in. studiował język staroangielski pod kierunkiem prof. J.R.R Tolkiena. Przez kolejne dwa lata, od września 1957 do lipca 1959, studia te kontynuował na Uniwersytecie Harvarda w USA, gdzie 12 czerwca 1958 roku otrzymał stopień doktora filozofii na podstawie pracy z zakresu językoznawstwa historycznego pt. „Word-Order Patterning in Middle English: A Quantitative Study Based on ‘Piers Plowman’ and Middle English Sermons”, przygotowanej pod kierunkiem prof. Romana Jakobsona. Dyplom doktora nostryfikował na Wydziale Filologicznym UW. Praca doktorska doc. Świeczkowskiego ukazała się drukiem w prestiżowym wydawnictwie Mouton.

Po likwidacji, na mocy decyzji ówczesnych władz, anglistyki na KUL-u, doc. Świeczkowski został przeniesiony decyzją służbową na UW, gdzie otrzymał na dwa lata stanowisko adiunkta w Katedrze Filologii Angielskiej Wydziału Filologicznego.

Lata 1964-65 to kolejny pobyt zagraniczny doc. Świeczkowskiego – tym razem w charakterze wykładowcy gościnnego (visiting lecturer) w Hampton Institute, Virginia, U.S.A. W 1965 r., po powrocie z USA, doc. Świeczkowski podjął pracę na UMCS-ie – objął stanowisko adiunkta w nowo powołanym Zakładzie Anglistyki, który wówczas był częścią Katedry Języka Polskiego. W tym samym czasie prowadził wykłady z językoznawstwa historycznego na innych uniwersytetach: Warszawskim (1967-69), Jagiellońskim (1965-68) oraz Łódzkim (1966-69). W 1969 roku został mianowany docentem i takie stanowisko piastował do końca swej pracy zawodowej.

Z czasem Zakład Anglistyki uzyskał samodzielność i przekształcił się w Instytut Filologii Angielskiej. Wkład, jaki wniósł doc. Świeczkowski w rozwój Instytutu, jest nie do przecenienia. Wielokrotnie pełnił funkcję kierownika Zakładu Języka Angielskiego i Dyrektora Instytutu. Pod Jego opieką naukową siedem osób uzyskało stopień doktora, a ponad sto pięćdziesiąt – stopień magistra.

Oprócz pracy dydaktycznej, która obejmowała szeroką gamę przedmiotów, w szczególności językoznawczych, doc. Świeczkowski opiekował się także Kołem Studentów Anglistyki i Teatrem Anglistów – do historii przeszły inspirowane i reżyserowane przez doc. Świeczkowskiego inscenizacje dramatów Williama Shakespeare’a Sen nocy letniej i Wieczór Trzech Króli, przygotowane z ogromnym rozmachem.

Doc. Świeczkowski był członkiem Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, Polskiego Towarzystwa Neofilologicznego, Linguistic Society of America, Washington Linguistic Society, a także członkiem rady redakcyjnej kilku czasopism językoznawczych: Papers and Studies in Contrastive Linguistics, Studia Anglica Posnaniensia i Lubelskich Materiałów Neofilologicznych.

Poza pracą uniwersytecką doc. Świeczkowski angażował się także w działalność społeczną. W okresie stanu wojennego był lektorem Solidarności, pod pseudonimem Józef lub Józef P. publikował w ogólnopolskiej prasie podziemnej.

Zmarł 17 lutego 1993 roku i został pochowany na cmentarzu przy ul. Lipowej w Lublinie.