Metasekwoja chińska

Metasekwoja chińska Metasequoia glyptostroboides

Gatunek iglastego drzewa należący do rodziny cyprysowatych, jedyny żyjący przedstawiciel rodzaju metasekwoja. W erze mezozoicznej był szeroko rozpowszechniony na półkuli północnej, później jego zasięg kurczył się, a obecnie ograniczony jest do niewielkich obszarów w południowo-zachodniej i centralnej części Chin. Jest endemitem Chin, reliktem uznawanym za ‘żywą skamieniałość’, według Czerwonej listy gatunków zagrożonych IUCN (Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody) gatunkiem zagrożonym wyginięciem (kategoria zagrożenia EN). Metasekwoja została odnaleziona i opisana pod koniec I połowy XX wieku, po czym szybko rozpowszechniono jej uprawę w arboretach i ogrodach botanicznych w USA oraz w Europie. W ojczyźnie może ona dorastać do 40 metrów wysokości, w naszej strefie klimatycznej do około 25 metrów. Dobrze rośnie na glebach wilgotnych, podmokłych. Jest drzewem szybkorosnącym, mrozoodpornym, tolerancyjnym na zanieczyszczenia powietrza. Charakteryzuje się stożkowatym, strzelistym pokrojem, co podkreśla rozszerzający się u nasady pień. Kora łuszczy się długimi płatami, ma cynamonowo-brązowy kolor. Igły metasekwoi są jasnozielone, płaskie, jesienią przebarwiają się na żółto-czerwono-brązowe, na zimę opadają z drzewa.