Kasztanowiec pospolity

Kasztanowiec pospolity Aesculus hippocastanum

Drzewo z rodziny mydleńcowatych. Pochodzi z Półwyspu Bałkańskiego, gdzie rośnie w cienistych lasach górskich, przeważnie w miejscach wilgotnych. W okresie plejstocenu, gatunek ten  był rozprzestrzeniony niemal w całej Europie, do dziś zachował się jedynie na trzech izolowanych stanowiskach w górach Grecji, Albanii i Bułgarii. Jego zasięg ma charakter reliktowy, a sam gatunek jest uważany za zagrożony wyginięciem w swoim naturalnym zasięgu. Do europejskich upraw kasztanowiec dotarł w XVI z Konstantynopola i szybko został rozpowszechniony, głównie jako drzewo ozdobne. Do Polski prawdopodobnie trafił za sprawą Jana III Sobieskiego, który przywiózł kasztanowce z Wiednia. Kasztanowiec sadzony w parkach i ogrodach często dziczeje i pojawia się na nieużytkach, w zaroślach, niekiedy także w lasach. Od końca XX wieku znaczne szkody czyni kasztanowcom szrotówek kasztanowcowiaczek.  Larwy tego motyla żerują na liściach kasztanowców, osłabiają rośliny i przyspieszają ich obumieranie. Kasztanowiec wykorzystywany jest w kosmetyce i medycynie. Jest rośliną miododajną mającą ciekawą strategią przyciągnięcia owadów zapylających. Barwa nasady dwóch górnych płatków korony zmienia się: przed zapyleniem jest żółta, po zapyleniu przebarwia się na czerwono, dając tym samym sygnał owadom, by odwiedzały kwiaty jeszcze niezapylone. Ponadto kwiaty zapylone przestają wydzielać przyjemnie pachnący nektar i zmienią swą woń, jeszcze skuteczniej zniechęcając owady do odwiedzin już zapylonych kwiatów.