Kalendarium Fizyki Lubelskiej

1945

Wraz z Uniwersytetem powstał Wydział Przyrodniczy, którego prodziekanem został prof. Jan Blaton, kierownik Katedry Fizyki Doświadczalnej działającej od 1.XI w budynku Gimnazjum im. St. Staszica. Prof. Blaton wygłosił pierwszy wykład inauguracyjny UMCS "Od naturalnej do sztucznej promieniotwórczości" (14.01.1945 r.) 
Asystenci (w pierwszym roku jeszcze bez magisterium):

  • Olena Blaton,
  • Jacek Prentki (później w CERN, specj. teoria cząstek elementarnych),
  • Jan Rzewuski (później PAN, Uniwersytet Wrocławski - teoria pola),
  • Włodzimierz Żuk.

Studentem I roku był późniejszy profesor w Instytucie Fizyki M. Subotowicz.

1946

Utworzono Katedrę Fizyki Teoretycznej, którą na rok objął prof. Blaton (później w UJ do roku 1948, kiedy zginął w Tatrach) potem dr Włodzimierz Urbański (specj. balistyka); asystentem pozostał Jan Rzewuski. Kierownikiem Katedry Fizyki Doświadczalnej został prof. Stanisław Ziemecki (promieniowanie kosmiczne, selektywne zjawisko fotoelektryczne), również kierownik Katedr Fizyki wydzielających się z UMCS szkół wyższych - Akademii Medycznej, Wyższej Szkoły Inżynierskiej (obecnie PL), Wyższej Szkoły Rolniczej (obecnie UP) i rektor WSI.

1949

Nadano doktorat honoris causa Irenie i Fryderykowi Joliot-Curie. Pierwsze magisterium z fizyki na UMCS uzyskał Mieczysław Subotowicz.

1950

Obrona pierwszego doktoratu z fizyki: dr Armin Teske "Ruchy Browna ciał promieniotwórczych" (promotor prof. Ziemecki). Następna praca doktorska obroniona w 1951 roku: dr Włodzimierz Żuk "Badania nad zjawiskami jonizacyjnymi w spektrometrze masowym". Utworzono Katedrę Fizyki na Wydziale Rolnym (przed wydzieleniem WSR), którą objął fizyk wileński prof. Wacław Staszewski (nie na długo z powodu konfliktu z organizacją ZMP), późniejszy kierownik Zakładu Fizyki Wydziału Filozoficznego KUL. Prof. Staszewski zainicjował m.in. herbatki czwartkowe, pokazy z fizyki i Muzeum Fizyki.

1952

Powstał wydział Mat-Fiz-Chem. W latach 1949-53 obowiązywał dwustopniowy tok studiów, przy czym tytuł magistra absolwenci Wydziału uzyskiwali na innych uniwersytetach. W 1953 roku katedry fizyki przeniosły się do nowego budynku przy Pl. M. Curie-Skłodowskiej zwanym obecnie "Starą Fizyką".

1955

Reorganizacja kadrowa Katedr: p.o. kierownika katedry fizyki w AM i WSI został mgr Stefan Wieluński, a w WSR - mgr Edward Dowgird. W następnym roku wraz ze śmiercią prof. Ziemeckiego skończył się u Lublinie okres istnienia zintegrowanego środowiska fizyków.

1956

Po reorganizacji na UMCS pozostały dwie katedry:

Katedra Fizyki Doświadczalnej
pod kierunkiem doc. Żuka (spektrometria mas, separacja izotopów) stanowiąca zalążek ośrodka fizyki jądrowej w Lublinie, w której pracowali: dr Armin Teske (docent), dr Danuta Stachórska (zastępca profesora), mgr Mieczysław Subotowicz, mgr Stanisław Szpikowski (adiunkci), oraz siedmiu asystentów: Jadwiga Skierczyńska, Janusz Skierczyński, Zbigniew Ratajewicz, Tomasz Goworek, Halina Kuś, Jerzy Lis, Kazimiera Szwaj.

Katedra Fizyki Teoretycznej
pod kierunkiem doc. Włodzimierza Urbańskiego, w której jako asystenci pracowali Maksymilian Piłat i Jadwiga Zadura.
W 1966 roku KFT objął doc. S. Szpikowski tuż po habilitacji z teorii jądra atomowego.

1957

Powstały:

Katedra Fizyki Ogólnej
Pod kierunkiem doc. A. Teske (historia fizyki), potem (od 1967 roku) doc. D. Stachórskiej, która w 1961 roku uzyskała pierwszą na UMCS habilitację z fizyki na podstawie rozprawy "Szybkość kondensacji pary wodnej" (zjawiska w komorze Wilsona).

Zakład Fizyki Jądrowej
Kierowany przez prof. W. Żuka (od 1981 przez docenta Tomasza Goworka). Tematyka badań: spektroskopia jądrowa, separacja izotopów, od 1988 spektrometria mas, do 1994 implantacja jonowa.

Zakład Fizyki Ogólnej i Dydaktyki Fizyki
Powstał z przeksztłcenia Katedry Fizyki Ogólnej. Kierowany przez docent D. Stachórską (od roku 1982 przez prof. Maksymiliana Piłata; od 1993 prof. Jan Sielewiesiuk, od 1994 - po oddzieleniu Zakładu Biofizyki - prof. Longin Gładyszewski).

Lata 60.

Początki współpracy międzynarodowej (dane do r. 1970):
ZIBJ Dubna (stała wspópraca z KFD), staże roczne i dwuletnie,
Uppsala (dr Żuk, dr Goworek),
Liverpool (dr Subotowicz),
Manchester (dr Szpikowski),
Ann Arbor (dr Szpikowski),
Amsterdam (dr Adamczyk),
Norwich (dr Skierczyńska).

1970

Zmiana struktur akademickich - powstał Instytut Fizyki. Funkcję dyrektora IF pełnili: prof. S. Szpikowski, prof. B. Adamczyk, prof. M. Budzyński, prof. M. Załużny, prof. W. Gruszecki; obecnie (od IX 2008 r.) - prof. Z. Korczak. Po utworzeniu Zakładów w miejsce Katedr, nastąpił szybki rozwój kadrowy Instytutu Fizyki:

 

   Liczba etatów 

  Nauczyciele akademiccy      Personel techniczny     RAZEM 
1970  38  22  60
1976   74  57  131
1994   77  48  125

 

Zakład Fizyki Doświadczalnej

kierowany przez prof. M. Subotowicza (od 1994 prof. Mieczysław Jałochowski). Tematyka: faza skondensowana (ultracienkie warstwy metali) i od 1993 oddziaływania nadsubtelne. 

Zakład Fizyki Teoretycznej
kierowany przez prof. Szpikowskiego, w 1995 zreorganizowany jako Katedra Fizyki Teoretycznej, obecnie kierowana przez prof. Krzysztofa Pomorskiego, składająca się z czterech Zakładów:

  • Fizyki Matematycznej (prof. Andrzej Góźdź)
  • Fizyki Systemów Złożonych (prof. Wiesław A. Kamiński)
  • Teorii Fazy Skondensowanej (prof. Karol I. Wysokiński)
  • Teorii Jądra Atomu (prof. Bożena Nerlo-Pomorska)

1976

Powstał:

Zakład Fizyki Stosowanej
Kierowany przez doc. Bogdana Adamczyka.

Lata 80. i 90.

W latach 80-tych i 90-tych powstały też:

Pracownia Spektrometri Mas (1988)
Zakład Biofizyki (1994)
Zakład Fizyki Jonów i Implantacji (1994)
Pracownia Oddziaływań Nadsubtelnych (1994)
Pracownia Technologii Informatycznych